Zoran Mušič. Poezja ciszy

Zoran Mušič (1909–2005) był już cenionym słoweńskim artystą, kiedy pod koniec 1944 roku został zesłany na kilka miesięcy do obozu w Dachau. Jego rysunki z tego okresu stanowią wstrząsający dokument tamtych wydarzeń. Po wojnie artysta przeprowadził się do Wenecji. Kiedy w 1952 roku podpisał kontrakt z Galerie de France, przeprowadził się do Paryża, gdzie spędził wiele czasu. W połowie lat 50. Mušič zdefiniował pejzaże i postacie na swoich obrazach jako rodzaj ozdobnego materiału wykorzystywanego do tworzenia barwnych dzieł. Niedługo później zwrócił się ku abstrakcjonizmowi. Ten okres, trwający do 1963 roku, przerwał cykl dzieł, w którym Mušič zaprezentował coraz bardziej antropomorficzne pejzaże. Z niegasnącą traumą doświadczenia obozowego artysta próbował sobie poradzić, tworząc w 1970 roku cykl litografii Nie jesteśmy ostatni. Zawierająca ponad 160 eksponatów wypożyczonych z kilku międzynarodowych kolekcji wystawa prezentuje dzieła ze wszystkich okresów twórczości cichego samotnika.

Muzeum Leopoldów, Wiedeń
Do 6 sierpnia 2018

www.leopoldmuseum.org